Here I am !

Hier zit ik dus. Bij Candi Dasa ligt Padangbai en vanuit daar kun je naar Lombok vertrekken.

Merry Fucking Hot Christmas Everybody !

Hallo Hallo Allemaal !
Iedereen een hele fijne kerst. Veeel gebeurd sinds de laatste keer dat ik iets schreef op mijn webloggie een paar weken geleden. Ik heb veel gedaan, veel mensen leren kennen en veel geslapen, geluierd en in het zwembad gehangen. Heerlijk dus.

Nadat ik aangekomen was in Kuta heb ik een rustig goedkoop hotelletje kunnen vinden en hier een paar dagen gehangen, wat gefeest en wat geshopt. Het uitgaan hier, mensen, is een belevenis op zich. In de discotheek is 80% van de lokale bevolking die je ziet, aan het werk. Als je begrijpt wat ik bedoel. Dus elk gesprek wat ik aanknoopte of aan me geknoopt werd liep na 5 a 10 minuten uit op een : zullen we naar je hotel gaan en het eerst even over de prijs hebben..? Haha ! Superlachen dus. Leuke mensen leren kennen en ook wat lokalen die me wel gratis wat van hun tijd wilden geven en de stad wilden laten zien. Was een avontuur om al die verschillende soorten mensen te zien en je kunt in het weekend doorfeesten tot 11:00 uur in de ochtend. Ook maar even gedaan dus. Erg leuk.

Het is bizar wat er nu op Bali gebeurd op het moment. En erg voor de lokale bevolking. Na de tweede reeks bomaanslagen in Kuta in Oktober 2005 komt er zowat geen kip meer naar Bali. Ik denk dat er een kwart rondloopt van wat normaal hier is en nodig is om iedereen van eten te voorzien. Bali draait voor 80% op toerisme en dat zie je af aan alles en overal is het dus superleeg. Mensen willen dus dingen aan je verkopen maar willen ook bedelen. Armoede zie je hier dus al. Had ik niet zo erg verwacht. Door de tegenvallende cijfers zijn de prijzen erg laag en is het vechten geblazen om de toeristen. Voor de toeristen fijn maar voor de lokalen niet. Vaste spreuk die je elke dag hoort is : " No tourists, No money, No Honey !". Een dubbel gevoel is het dus om hier te zijn. Je loopt er rond met geen enkele zorg aan je kop en de mensen om je heen ploeteren om rond te komen. Wat je nu ziet gebeuren is dat een groep van 5 toeristen belaagd word door 10 taxichauffers, verkopers, masseuses, enz. Om helemaal leip van te worden dus en die toeristen komen dus ook niet meer terug de volgende keer omdat je zowat aangevallen wordt. Maar moeilijk dit uit te leggen. Ik hoop maar gewoon dat er niet meer bommen geplaatst worden en dat het toerisme aantrekt.

Na een paar dagen ouwehoeren, zonnen en shoppen en feesten had ik het ook wel weer gezien hier en heb ik zoals iedereen hier een scooter(motorbike zeggen ze hier) gehuurd. Heel makkelijk te bedienen, heel kut op de weg. Ik had nog nooit zo'n ding gereden in NL ook niet en nu dus voor het eerst en ook nog eens in Indonesie. Ik dacht dat ik leip werd. Honderden scooters, vrachtwagens, honden, auto's, enz. dendert hier met een rotvaart de smalle slechte wegen door en ze rijden aan de linkerkant. Ik heb mezelf maar aangepakt en gezegd dat ik niet moest zeiken en even doorgezet. Eerste paar keren was zweten maar langzaamaan ging het steeds beter en nu rijd ik er overal mee naar toe.. erg makkelijk. Heel fijn eigenlijk. Naar Sanur en Ubud gereden en daar een paar dagen gezeten. Een leuke Japanse dame (Sophea) leren kennen en daar een week mee opgetrokken. Met haar weer tripjes gemaakt met de scooter naar Mountain en Lake Batur ( prachtig: foto's komen nog!) en was een avontuur en erg leuk ! Zelfs aangehouden door politie. Haha ! Ze zien een westerling rijden en ze denken: Geld ! Gelukkig was het een jonge agent en ik heb me onder een boete uit geluld. Geweldig, nooit verwacht ! Sophea zie ik morgen dus met Kerst. We gaan uit eten en daarna op doorreis naar het Noorden van Bali, richting Amed. Ik wil dat nog even zien en dan richting Lombok vertrekken. Ik wil daar nog wat gaan duiken en dan gaat zij naar Japan en ik naar Lombok. Waarschijnlijk, want je weet het maar nooit.

Ik heb nu het gevoel dat ik een beetje gewend ben aan het eten en het weer en ik ben helemaal gezond. Het gevoel dat mijn kop nu een beetje rustig is en ik echt ga beginnen met mijn reis. Ik denk zoiezo dat voor een overgang naar zo'n ander land je echt een paar weken nodig hebt. En daarvoor heb ik deze eerste weken gebruikt en het is heel goed bevallen. Na een paar dagen Kuta en de scooter weer teruggebracht te hebben ben ik gisteren in Padangbai aangekomen. Hier is de haven waar de ferries naar Lombok vertrekken dus ik moet zoiezo hier zijn. Het is heel schattig hier. Mooie mensen en mooie omgeving, wederom ontzettend rustig. Het is hier ruim 30 graden en ik strompel heel rustig van de bar naar het strand naar een eettentje. Veel water drinken en rustig aan. Het is dus zeker een witte kerst hier dit jaar. Met kristal wit zand van het strand. Mmm.. Er is vanavond, kerstavond, een feestje bij de Reggae Bar op het strand dus ik ga denk ik nog even slapen en dan straks daarheen.
Nou, goede kerst allemaal en tot over een paar weekies weer !

x

Cool- Indonesian GSM

Cool om nu eens onder de echte mensen te zijn, voelt als een bevrijding. Net aangekomen in Kuta, prijzen zijn hier een stuk lager en meer jonge mensen. Wel veel toeristen maar het schijnt naar begrippen en omstandigheden hier nu rustig te zijn. Wel prima om even te shoppen en dingen te kopen die ik vergeten was.

Ik heb een Indonesisch Telefoonnummer genomen.. echt leuk : hier is ie +6281805411084 ! als je belt.. let op tijdverschil ! haha !

De mensen die hier wonen zijn een stuk aardiger en ik heb al leuke gesprekken gehad, ik sms en bel dus nu al met de mensen hier.. superlachen! Deze dames hier rechts heb ik een tijd mee gekletst.. ze werken in Kuta in een winkel maar het is nu rustig dus hebben ze me wat Indonesisch geleerd.. Ook heb ik wat jongens ontmoet die hier wonen en werken en van mijn leeftijd zijn, ze spreken goed Engels (interessant om ze te horen) en ik denk dat ik met hun ga feesten vanavond..

Leuke bijkomstigheid van alleen reizen vind ik dat je echt supersnel contact maakt met de mensen, als je dat wil tenminste.. Ik denk dat ik hier een beetje mijn basis opsla en dan kan ik vanuit hier het hele eiland over en weer terug komen.. misschien wel handig.. nou, Doei !

ZON / SUN !! AAhh !

Net aangekomen een paar dagen geleden en nu al wat geleerd: Zon moet vallen onder de primaire levensbehoeften van een mens. Na ook mn laatste weekend in Nederland flink doorregend en vernikkeld te zijn wordt ik maandagochtend door mijn lieve familie naar Schiphol gereden om in te checken. De dame van de incheckbalie snapt niet waarom ik vlieg met een enkele reis naar Indonesie. Ik leg haar uit dat ik nog niet weet wanneer ik terugga, en nog snapt ze het niet. Ik leg haar uit dat het visum in orde is dus ik vind dat ik in mag stappen. Ze maakt wat telefoontjes en uiteindelijk mag ik toch instappen. Yes ! Tijdens de vlucht slaap ik vaak en kun je kiezen uit muziek en films, veel films. Er is een optie om Lord Of The Rings 1, 2 en 3 achter elkaar te kijken.. tuurlijk waarom niet.. alle tijd ! haha ! Even overstappen in Singapore en jaah.. daar zie ik Bali al(na 17 uur reizen inmiddels) liggen vanuit het vliegtuigraam.. mmm.. Ik stap uit. Het is net alsof ik in een warme luchtoven stap..aaahh... ik voel mn hele lichaam ontspannen.. Nu voel ik het; Ik ben er.

Na de snelle paspoortcontrole en bagage pick-up volgt bij het verlaten van het vliegveld mijn eerste ontmoeting met de plaatselijke bevolking. Een taxichauffeur: Where You go, My Friend? Ik noem hem de naam van mijn vooraf geboekte hotel en hij schrikt.. dat had hij niet verwacht.. How much? vraag ik. (altijd vooraf de prijs vragen heb ik geleerd, ik heb mijn huiswerk gedaan en in de gids staat dat de taxi rond de 5 a 6 dollar kost) For you : 30 US Dollar. Na 18 uur reizen, hitte, flink wat slaaptekort van afgelopen tijd en ook een verkoudheid die eruit komt schreeuwt mijn lichaam maar om 1 werkwoord : liggen ! Ik weet welk afdingspel er nu van mij verwacht wordt. Zal ik het gewoon betalen, denk ik. Dan ben ik er tenminste vanaf en lig ik zo op het strand. Helaas voor de taxichauffeur neemt mijn menselijke trots het over en plotseling komt er ergens energie vandaan om het spel te starten. Ik reageer: wat ! 30 dollars! Ik wil maximaal 10 betalen dus ik roep theatraal : 5 dollars, niet meer! Hierop maakt ook hij een move en vervolgens gaat hij omlaag met de prijs en vraag ik waar de taxiplaats is voor een andere.. goedkopere.. taxi. 20-15-12-10 dollars hoor ik.. ik nog steeds hevig schuddend maak hem een laatste bod van 7 dollar.. uiteindelijk komen we overeen met 8.Hij dacht meer te krijgen omdat mijn hotel in een duurhotel-gebied ligt. Mijn hotel ligt tussen het Hyatt en het Hilton hotel in. Die mensen betalen makkelijk 150 euro per nacht dus hij dacht vast ik ook.. helaas.. mijn hotel was een goedkoop aanbieding via internet geboekt 5 sterren hotel..voor mij prima trouwens. Alles als het een zwembad en prive strand heeft is prima voor de eerste dagen uitrusten. De chauffeur kijkt niet blij maar ik stap toch en hij rijd me snel naar het hotel en laadde me daar ook snel uit. Ik heb een vriend gemaakt. (hihi)

Stoned van de hele reis check ik snel in, kijk ik mn ogen uit in dit hotel (zie foto ) , neem een flinke douche en zorg ik dat ik op het strand terecht kom. ZON ! aaaahh.. wacht ff.. Ik neem nog even een slok van mijn drankje.. smeer me nog even in en slaap nog wat..

langzaamaan uit coma ontwakend later kijk ik eens om me heen en zie ik waar ik ben. Het Hotel is een verzamelplaats van gepensioneerde Aziaten, Duitsers en Britten. Het lijkt alsof ze een wedstrijd aan het houden zijn: wie kan het minste van zijn/haar onderlichaam zien als je rechtop staat? De buiken die je langs ziet lopen zijn enorm. De ene nog dikker dan de andere. Je weet niet wat je ziet. Het is een soort all-in resort waar je alles kunt doen zonder maar 1 stap buiten het betonnen complex (omringd door bewaking) te zetten, lekker makkelijk. De balinezen die hier werken, het lijken er wel honderden, zijn supervriendelijk en bij elke stap die je zet hun richting uit volgt er een keurig 'Goodmorning sir' in combinatie met een brede glimlach. Ik ben dus terecht gekomen in een compleet kunstmatige omgeving. Wel lekker dus voor de eerste dagen maar na 3 dagen : wegwezen hier !

Langzaam aan in de dagen die volgen begin ik langzaamaan me weer mens te voelen en te herstellen van het slaaptekort, de jetlag, het weer en de verkoudheid die bijna weg is. Langzaamaan begin ik ook te realiseren dat het nu echt gaat beginnen en dat ik er echt ben. de laatste maand vooral is toch echt 1 roes geweest en pas nu besef ik wat er is gebeurd en ik allemaal wel niet heb gedaan.. ongelofelijk! Echt weer zo ik.. allemaal leuke dingen maar net iets teveel op elkaar gepland.. de maandagochtend na IDFA 2005 direct weg.. ik spoor af en toe echt niet ik.. ach ja.. ik denk dat ik over een dag of 4 wel weer ben hersteld en zo.. Ik ga nu mn tas pakken voor mn vertrek hier.. tot later !

Let's Go !

-Dutch
Het is zover. Tijd om te gaan.

Op schiphol zie je ons op Maandagochtend nog even staan en afscheid nemen.

Ik wil iedereen echt ontzettend bedanken voor de leuke kadootjes, kaarten, belletjes, smsjes die ik de laatste maand in NL vooral heb ontvangen!! Het heeft me een flinke positieve energiestoot gegeven en het is te gek dat iedereen me zo'n te gekke tijd toe wenst. Leuk ook dat veel mensen nog even tijd hebben vrijgemaakt om me te zien. Dit beseft me weer eens wat ik heb. Bedankt en tot ziens als ik terug ben ! Gr. K

-English
It's Time. Time 2 go.

Me and my family to say goodbye last mondaymorning at Amsterdam Schiphol Airport.

thanx everybody very much for all the sweet messages, emails, postcards, telephonecalls, etc. i have been receiving the last month I was in Europe to wish me a great time. It's really good to realize i have so many good people around me who support me fully. Thanx for the effort and the time from everybody. C you. gr. K.