Hallo Hallo!
nadat ik uit Sengiggi ben gevlucht ben ik doorgereisd naar Praya en in Praya ben ik door wat studenten opgehaald en naar m'n verblijf gebracht. Een huis middenin een soort simpele sloppenwijk zoals wij het zouden omschrijven maar daar een normale woning in een normale wijk in Centraal Lombok. Ik slaap bij Din, de Engelse leraar, en zijn familie in huis. Ik heb een soort van Indonesische Variant van de Familie May gevonden : lekkere gezellige familie, veel mensen en veel dieren, constant mensen in en uit en de deur is nooit op slot. Ik voel me gelijk helemaal thuis dus. Ze hebben geiten, kippen, konijnen en in 2 huizen wonen 20 mensen : Allemaal Familie van elkaar. Geen warm water, geen douche, geen Wc-Papier en geen normaal toilet. Je moet hier op zn aziatisch squaten als je naar de WC wil.. ff back 2 basic dus.. heel maf te zien dat anno 2006 er landen zijn waar de rivier tegelijk gebruikt wordt als WC, wasmachine, badkamer, keuken, enz. je weet wel dat dit gebeurd alleen nu zie je het echt voor je eigen ogen. Mijn plan was om een dag of twee hier te blijven en dan door te reizen richting Flores. Lombok is buiten het geloof om ook heel anders in kleding en gebruiken en uiterlijk en eigenlijk alles, totale andere Atmosfeer. Het verkeer is een stuk rustiger en fijner. In Praya hebben ze zo goed als nog nooit buitenlanders gezien. Elke keer als ik dus wakker wordt en naar de WC loop, die naast de rivier in een hokje buiten is, achtervolgen 10 kinderen me. Omdat ze geen buitenlanders gewend zijn wordt je als een God behandeld, wil iedereen met je praten en wordt je gerust een uur lang door 5 man naast elkaar aangestaard.. ff wennen dus.. Ik wordt naar de verschillende scholen van de studenten geleid en we ontmoeten wel honderden studenten.. bizarre ervaring.Ik voel me net een filmster. Ook ontmoet ik een Engelse leraar wiens Engels ik niet versta. Erg maf. Later hoor ik dat deze man door wat smeergeld betaald te hebben zijn positie heeft behaald en vandaar dus zijn slechte Engels. Corruptie is hier helaas iets wat veel en nu gebeurd in alle lagen van de samenleving.
Langzaamaan zie ik hoe de mensen hier leven en omdat ik alle tijd heb bezoeken we veel, eten we veel traditioneel heerlijk eten en praten we veel..over alles..van seksualiteit tot islam tot slavernij tot discriminatie.. elke avond tot laat.. heel interessant.. de meeste jongens zijn rond de 17/18 jaar oud en zo wijs en zo nieuwsgierig en beginnen een mening te vormen.. leuk om te zien.. Echt een te gekke ervaring dus... uiteindelijk ben ik ruim 8 dagen daar gebleven..
Realiteit is hard hier.. doordat toerisme gedaald is is hier weinig geld en veel armoede. Simpelweg studeren voor deze kinderen is een flinke investering en voor veel van deze kinderen, bijna allemaal, zit dit er niet in. De meeste ouders van hun werken als boer op de prachtige Indonesische Rijstvelden. Moeilijk te bevatten want deze kinderen zijn superslim en willen ontzettend graag. Zo blijven dus de kinderen ongeschoold qua universiteit en ook hun kinderen ook, maakt niet uit hoe slim ze zijn, want dat zijn ze zeker! Dit laat je wederom beseffen hoe rijk je als westerling bent. Niet de hoeveelheid geld maar de hoeveelheid mogelijkheden in je leven. Ik sprak over samen reizen richting Flores met wat studenten.. leuk idee alleen financieel lastig want het is veel geld, ook voor mij. We hebben het wel geprobeerd alleen niet gelukt en het uit elkaar gaan was minder prettig. Helaas hoort dit ook bij het reizen.. zonder dalen geen pieken.. Ik heb een te gekke tijd met ze gehad en ik hoop ze nog eens te kunnen bezoeken... En dit gaat vast nog een keer gebeuren.
Na zoveel dagen drukte is het heerlijk alleen te zijn en via Sumbawa naar Flores te reizen. Ook flink moe geworden van alles en ik moet wennen aan klimaat nog steeds en het eten. Ik denk dat ik wel nog even een dokter ga bezoeken in Flores. Het nadeel van Ik en Reizen : ik wordt altijd ziek. Is echt standaard. Zelfs al ga ik naar Turkije .. haha !!maar weer een kuurtje halen dus.. en wat multivitaminen.. In Sumbawa blijf ik geen nacht. De landschappen zijn hier anders en mooi maar op een of andere manier trekt Flores me meer. Labuanbajo is de haven waar ik aankom met de Veerbooot erg langzaam 8 uur lang en kapot van de reis knal ik in mn bed en sta een uur onder de douche voor een grondige reiniging. Slapen..slapen..slapen..mmm...
De setting van Labuanbajo is prachtig. Mistig en om je heen vanuit de haven zie je duizenden eilanden met kleuren blauw, grijs en bruin.. prachtig.. echt adembenemend. De sfeer in het stadje is een stuk minder prettig dan het uitzicht.Door de weinige toeristen wordt je weer aangevallen en dat is niet leuk.. rustig over straat lopen zit er niet in.. Ik denk dat ik het hier geen 2 dagen volhoud. De volgende ochtend snel het land ingetrokken..Je merkt in toeristendorpjes dat de mensen onaardig zijn en je zo snel mogelijk zo veel mogelijk geld willen onttrekken. Dit doen ze door glashard je keihard recht in je gezicht alles voor te liegen zodat je zo veel mogelijk geld uit geeft. Dus goedkope Bemo's(weetje wel van die busjes die overal heen gaan) gaan niet naar een bepaalde bestemming maar een taxi wel terwijl alle bemo's erheen gaan.. misselijk maar hoort erbij..En dus naar een andere plaats met betere atmosfeer.. Ik neem een bus naar Ende.. een havenplaats waarvandaan ik zo ie zo de boot naar Kupang West-Timor ga nemen over een paar weken. Dus ik kan mooi vanuit daaruit wat dingen zien en dit wordt dus mijn basiskamp denk ik als de plaats me bevalt.
De 9 uur durende busrit naar Ende is een belevenis op zich. Het landschap van Flores is er een van vulkanen, gebergten, heuvels, hellingen en slechte weggetjes.. prachtig dus.. het voelt alsof je echt op een andere planeet bent.. echt magisch.. echt Lord Of the Rings ( terwijl ik niet van die Films houd ) ..terwijl ik rustig met wat muziek op zit te genieten van het uitzicht.. ik geloof af en toe echt mn ogen niet.. met prachtige dalletjes en honderden rijstvelden met waterbuffels en boeren en allerlei dieren..WOW. Ik hoor een geluid van vallend zwaar water..ik ruik een wat minder lekkere lucht en tegen mijn onderbenen voel ik wat spetters. Ik snap nog niet helemaal wat er precies gebeurt en wanneer ik voor me kijk zie ik dat degene 2 stoelen voor me NIET zo geniet van de busrit zoals ik.. haha ! Hij kotst z'n hele ontbijt en alles wat hij gisteren gegeten heeft eruit tegen de stoel voor hem en op de grond. Echt een 4-Dimensionale Reiservaring voor me dus: Visueel, Audio, Geur, Tast. Aan alles is gedacht. Dubbel gevoel heb ik. Ik zit aan de ene kant te genieten van het uitzicht en aan de andere kant heb ik gedachten als: " Zal ik straks 2 of 4 uur onder de douche gaan staan om te ontsmetten?" en " Hoe kom ik aan Chloor of iets anders om te desinfecteren?". Terwijl het gebeurt kan ik er al om lachen en glimlach ik bij de gedachte hoe ik deze ervaring met jullie zou delen door te schrijven in mn weblog.. haha ! Zo dus !
Ondertussen aangekomen gisteren in Ende.. rustig..semi-groot plaatsje met prachtige omgeving en jawel.. internet.. dus ik kan hier wat shoppen (ik moet een nieuw telefoonnr. kopen ) en naar de dokter en kijken hoe en wat voor volgende week..scootertje huren en vulkaantje beklimmen.. ja, ik vermaak me hier wel..
doei doei !
